Tatarak kłącze 250g

21.00

Tatarak to bylina z rodziny tatarakowatych. Rośnie przeważnie na terenach bagnistych. Wywodzi się najprawdopodobniej z Indii oraz Chin. Jednak wystepuje powszechnie także w innych strefach klimatycznych: od subtropikalnej po umiarkowaną. A skąd się tatarak wziął w Polsce? Otóż przybył on prawdopodobnie z Tatarami lub Turkami w czasie najazdów. Można spotkać go w całym kraju nad brzegami jezior, stawów, strumieni, na mokradłach i bagnach. Tatarak nie jedno ma imię, nazywany jest również: kalmusem, ajerem, szuwarem, tatarskim zielem, łączem czy lepichem. W kłączach rośliny znajdują się: olejek eteryczny, związki gorzkie, garbniki, aminy, węglowodany, kwasy organiczne oraz sole mineralne.
Tatarak (kłącze) ma działanie:
uspokajające,
rozkurczające,
nasenne,
wspomagające trawienie
hamujące rozwój pasożytów przewodu pokarmowego,
zabijające pasożyty zewnętrzne (wyciągi alkoholowe),
przeciwwirusowe (olejek, nalewka),
przeciwgrzybicze,
antybakteryjnie,
pierwotniakobójcze.
Przygotowanie: Napar – zalać 2 łyżki surowca 2 szklankami wrzącej wody, przykryć, odstawić na 30 minut, przecedzić. Pić 2 razy dziennie po 200 ml jako środek uspokajający i pobudzający przemianę materii oraz regulujący trawienie. Lekki napar tatarakowy zastosowany na oczy i skórę. Hamuje stan zapalny i obrzęk, ściąga ropę, usprawnia krążenie krwi, likwiduje worki i cienie pod oczami. Mocny napar może posłużyć do płukania włosów z łupieżem, wypadających, bez połysku i elastyczności. Dobrze także odświeża i odkaża jamę ustną oraz gardło (płukanki) w razie nieprzyjemnego zapachu z ust i stanu zapalnego. Nalewka – 100 g kłączy rozdrobnionych suchych lub świeżych zalać 300 ml alkoholu 30–50%, odstawić na 14 dni, przefiltrować. Zażywać doustnie w dawce 10–15 ml 1–2 razy dziennie w 100 ml wody. Stosować do płukania jamy ustnej i gardła (roztwór z 1 łyżki na szklankę wody). W stanie nierozcieńczonym używać do wcierania we włosy – po umyciu jako preparat antyseptyczny, przeciwzapalny i wzmacniający strukturę włosów