Lukrecja korzeń 250g

24.00

Lukrecja to bylina przypominającą krzew. Jak większość ziół leczniczych jest doceniana od wieków. W Polsce nie jest spotykana w dzikim stanie, jednak można ją uprawiać. Za to dziko rosnącą lukrecję znajdziemy na stepach południowo-wschodniej Rosji, w Hiszpanii i na Sycylii. Surowcem leczniczym jest korzeń. Zawiera on cukier gronowy, mannit, asparaginę oraz glukozyd, który nadaje ziołu słodki smak i jest dużo słodszy od białego cukru. Co ciekawe, popularne czasopismo medyczne „The Lancet” opublikowało badania, z których wynikało, że substancje zawarte w korzeniu lukrecji hamują namnażanie się koronawirusa, który wywołuje SARS.

 

Lukrecja (korzeń) słynie z właściwości, które:

  • łagodzą objawy chronicznego zmęczenia,
  • działają przeciwzapalnie,
  • działają przeciwwrzodowo,
  • zatrzymują jony sodu i powodują utratę jonów potasu,
  • podnoszą ciśnienie krwi,
  • pomagają w trawieniu,
  • pomagają przy wypryskach i żółtaczce,
  • zwiększają odporność,
  • łagodzą choroby układu oddechowego,
  • są pomocne w zaburzeniach miesiączkowych i menopauzy,
  • niwelują schorzenia wątroby, żołądka, nerek i pęcherza moczowego.

PrzygotowanieOdwar – 1 łyżeczkę (2,0 g) korzeni zalać 1/2 szklanki (100 ml) zimnej wody, gotować powoli pod przykryciem przez 5–7 minut, odstawić na 15 minut, przecedzić. Pić po 1/2 szklanki odwaru do 3 razy dziennie między posiłkami w chorobie wrzodowej żołądka lub do 2 razy dziennie po jedzeniu jako środek wykrztuśny. Ekstrakt – 4 łyżki korzenia zalać 100 ml wody. Gotować (nie dolewać wody) przez 10 minut. Wywar przecedzić przez sito i pozostawić w osobnym garnku, pozostałą część korzeni powtórnie zalać 50 ml wody i jeszcze raz gotować (5 minut), po czym wywar przecedzić przez sito. Korzenie odrzucić, a otrzymany drugi wywar pomieszać z wywarem pierwszym. Następnie gotować całość z dodatkiem 2 łyżek miodu i łyżki gliceryny przez 5 minut. Tak przyrządzony wartościowy wywar należy zażywać 3–4 razy dziennie po 1–2 łyżeczki.